சித்தர்களைப் பொருத்தவரை எல்லாமே பஞ்சபூதத் தத்துவம்தான். அதையே அவர்கள் அண்டத்தில் உள்ளதே பிண்டத்திலும் என்று ஒரே வரியில் முடித்துவிட்டனர். அந்த ஒரு வரியைத் துணிந்து சொல்வதற்கு தங்கள் வாழ்நாளையே அவர்கள் தியாகம் செய்தார்கள் என்றால் மிகையாகாது.
பிரபஞ்சம் பஞ்சபூத சேர்க்கையாலானது. அவையே மனித உடலாகவும் உள்ளது. குருதியே நீர், சதையே நிலம், உடலின் உஷ்ணமே நெருப்பு, மூச்சே வாயு, மனச்சிந்தனைகள் ஆகாயம் என்று குறிப்பிடுகின்றனர்.
இதையே புருவ மத்திக்கு மேலே உள்ள பகுதி ஆகாய மண்டலம், புருவ மத்திக்கு கீழே இதயம் வரை உள்ள பகுதி வாயு மண்டலம், இதயத்தில் இருந்து தொப்புள் வரை தேயு மண்டலம், தொப்பள் பகுதியிலிருந்து முழங்கால் வரை அப்பு மண்டலம், முழங்காலில் இருந்தநு பாதம் வரை பிருதிவி மண்டலம் என்று பிரித்து கூறியுள்ளனர். ஆகாயக்கூறு உடலில் அரைப்பங்கு இருக்கிறது. மற்ற நான்கும் அரைக்கால் பங்கு இருக்கின்றன. இந்த விகிதாச்சாரம் மாறாதவரை ஆரோக்யத்தில் குறையில்லை. மாறும்போதுதான் வியாதிகளும், மரணமும் சம்பவிக்கிறது.
40 வயது வரை வாழும் வாழ்க்கையே இன்பமானது. அதற்குமேல் உள்ள காலங்கள் எல்லாம் இறைவனால் அன்பளிப்பாகத் தரப்பட்டதே. நாற்பதில் எட்டிப்பார்க்கும் நரைமுடிதான் நமக்கு முதல் அழைப்பு. இந்த காலகட்டத்தில்தான் பிருதிவியானது அப்புவை நெருங்கும். மண் நிலை தளர்வடைந்து நீர்மயமாகும். உடல் தளரும், பலவீனம் உணரப்படும். இரத்த அழுத்தம், சிறுநீரகக் கோளாறு போன்றவை எட்டிப்பார்க்கும். இரண்டாவது அழைப்பு ஐம்பது வயதில். இந்த காலகட்டத்தில் அப்பு தேயுவை நெருங்கும். உடல் சூடு குறையத் தொடங்கும். எனவே தாகம், உடல் எரிச்சல், தோல் வறட்சி, கண் கோளாறு,மூச்சுத் திணறல் ஆரம்பிக்கும்.
அடுத்த அழைப்பு எழுபதில். இப்போது தேயு வாயுவை சமீபிக்கும். நீரால் குறைந்த உஷ்ணம் வாயுவால் அதிகரிக்கும். எனவே உடலில் உஷ்ண நிலை மாற்றங்கள் ஏற்படும். எண்பதில் எத்தனை அழைப்புகள் உனக்கு என்று இறைவன் சலித்துக் கொள்வார். எனவே வாயுவானது ஆகாயத்தை எட்டிப் பார்க்கும். இனி என்ன செய்ய ? ஒன்றும் செய்வதற்கில்லை என்பது புரியும் போது, இதயத்துக்கு தேவையான இயங்கு வெப்பம் கிடைக்காமல் உடல் தவிக்கும். கண் மங்கலாகும் அல்லது குருடாகிவிடும். தொண்ணூறில் இறைவனுக்கு கோபம் வந்துவிடும். நீ வருகிறாயா அல்லது நான் வரட்டுமா என்று கேட்கும் போதே ஆகாயம் ஆன்மாவை நெருங்கிவிடும். எனவே காற்று ஆகாயத்தில் கரைய ஆரம்பிக்கும். ஆதலால் நடமாட்டம் குறையும், எடை வித்தியாசப்படும், மூச்சுத்திணறல், கண்பார்வை சுழற்சி போன்ற உபாதைகள் ஏற்படும். பயம் வந்துவிடும். தயாராகிவிடுவார்கள்.
நூறு வந்துவிட்டது. 108 க்கு போன் போடவேண்டியதுதான். இனியும் உன்னை விட்டு வைக்கமுடியாது, கிளம்பு என்று இறைவன் ஆணையிடுவார். தட்டமுடியுமா ? வந்த வழியைப் பார்த்து உயிர் கிளம்பிவிடும். மண்ணான கற்பூரம், நெருப்பாகி, நீராகி, காற்றாகி ஆகாயத்தில் கலந்துவிடுவதுபோல கலந்துவிட வேண்டியதுதான். கருவரையில் இருக்கும் விக்ரகத்தை காட்ட ஒளிரும் கற்பூரத்தில், இந்த பஞ்சபூத தத்துவ உயிர் இரகசியமும் புதைந்துள்ளது. முடிவில் சாம்பலாகிய விபூதியும் தரப்பட்டு உண்மை உணர்த்தப் படுகிறது.-PayanamTetal-
பிரபஞ்சம் பஞ்சபூத சேர்க்கையாலானது. அவையே மனித உடலாகவும் உள்ளது. குருதியே நீர், சதையே நிலம், உடலின் உஷ்ணமே நெருப்பு, மூச்சே வாயு, மனச்சிந்தனைகள் ஆகாயம் என்று குறிப்பிடுகின்றனர்.
இதையே புருவ மத்திக்கு மேலே உள்ள பகுதி ஆகாய மண்டலம், புருவ மத்திக்கு கீழே இதயம் வரை உள்ள பகுதி வாயு மண்டலம், இதயத்தில் இருந்து தொப்புள் வரை தேயு மண்டலம், தொப்பள் பகுதியிலிருந்து முழங்கால் வரை அப்பு மண்டலம், முழங்காலில் இருந்தநு பாதம் வரை பிருதிவி மண்டலம் என்று பிரித்து கூறியுள்ளனர். ஆகாயக்கூறு உடலில் அரைப்பங்கு இருக்கிறது. மற்ற நான்கும் அரைக்கால் பங்கு இருக்கின்றன. இந்த விகிதாச்சாரம் மாறாதவரை ஆரோக்யத்தில் குறையில்லை. மாறும்போதுதான் வியாதிகளும், மரணமும் சம்பவிக்கிறது.
40 வயது வரை வாழும் வாழ்க்கையே இன்பமானது. அதற்குமேல் உள்ள காலங்கள் எல்லாம் இறைவனால் அன்பளிப்பாகத் தரப்பட்டதே. நாற்பதில் எட்டிப்பார்க்கும் நரைமுடிதான் நமக்கு முதல் அழைப்பு. இந்த காலகட்டத்தில்தான் பிருதிவியானது அப்புவை நெருங்கும். மண் நிலை தளர்வடைந்து நீர்மயமாகும். உடல் தளரும், பலவீனம் உணரப்படும். இரத்த அழுத்தம், சிறுநீரகக் கோளாறு போன்றவை எட்டிப்பார்க்கும். இரண்டாவது அழைப்பு ஐம்பது வயதில். இந்த காலகட்டத்தில் அப்பு தேயுவை நெருங்கும். உடல் சூடு குறையத் தொடங்கும். எனவே தாகம், உடல் எரிச்சல், தோல் வறட்சி, கண் கோளாறு,மூச்சுத் திணறல் ஆரம்பிக்கும்.
அடுத்த அழைப்பு எழுபதில். இப்போது தேயு வாயுவை சமீபிக்கும். நீரால் குறைந்த உஷ்ணம் வாயுவால் அதிகரிக்கும். எனவே உடலில் உஷ்ண நிலை மாற்றங்கள் ஏற்படும். எண்பதில் எத்தனை அழைப்புகள் உனக்கு என்று இறைவன் சலித்துக் கொள்வார். எனவே வாயுவானது ஆகாயத்தை எட்டிப் பார்க்கும். இனி என்ன செய்ய ? ஒன்றும் செய்வதற்கில்லை என்பது புரியும் போது, இதயத்துக்கு தேவையான இயங்கு வெப்பம் கிடைக்காமல் உடல் தவிக்கும். கண் மங்கலாகும் அல்லது குருடாகிவிடும். தொண்ணூறில் இறைவனுக்கு கோபம் வந்துவிடும். நீ வருகிறாயா அல்லது நான் வரட்டுமா என்று கேட்கும் போதே ஆகாயம் ஆன்மாவை நெருங்கிவிடும். எனவே காற்று ஆகாயத்தில் கரைய ஆரம்பிக்கும். ஆதலால் நடமாட்டம் குறையும், எடை வித்தியாசப்படும், மூச்சுத்திணறல், கண்பார்வை சுழற்சி போன்ற உபாதைகள் ஏற்படும். பயம் வந்துவிடும். தயாராகிவிடுவார்கள்.
நூறு வந்துவிட்டது. 108 க்கு போன் போடவேண்டியதுதான். இனியும் உன்னை விட்டு வைக்கமுடியாது, கிளம்பு என்று இறைவன் ஆணையிடுவார். தட்டமுடியுமா ? வந்த வழியைப் பார்த்து உயிர் கிளம்பிவிடும். மண்ணான கற்பூரம், நெருப்பாகி, நீராகி, காற்றாகி ஆகாயத்தில் கலந்துவிடுவதுபோல கலந்துவிட வேண்டியதுதான். கருவரையில் இருக்கும் விக்ரகத்தை காட்ட ஒளிரும் கற்பூரத்தில், இந்த பஞ்சபூத தத்துவ உயிர் இரகசியமும் புதைந்துள்ளது. முடிவில் சாம்பலாகிய விபூதியும் தரப்பட்டு உண்மை உணர்த்தப் படுகிறது.-PayanamTetal-
No comments:
Post a Comment